من دوباره برگشتم
شرمسارم از این آپ دیت های نا منظم
دیگه از این به بعد این وبلاگو منظم تر آپ دیت می کنم
مطمئن باشید
واسه شروع دوره تازه فعالیت وبلاگ متن یه ترانه زیبا از شهیار قنبری به نام گل لاله رو میزارم
باشد که از این خواب کهنه برخیزیم
لالا لالا دیگه بسه گل لاله بهار سرخ امسال مثل هر ساله
هنوزم تیر و ترکش قلب و میشناسه هنوز شب زیر سرب و چکمه میناله
نخواب آروم گل بی خار و بی کینه نمیبینی نشسته گوله تو سینه
آخه بارون که نیست رگبار باروته سزای عاشقای خوب ما اینه؟
نترس از گولهی دشمن گل لادن که پوست شیره پوست سرزمین من
اجاق گرم سرمای شب سنگر دلیل تا سپیده رفتن و رفتن
نخواب آروم گل بادوم نا باور گل دل نازک خسته گل پرپر
نگو باد ولایت پرپرت کرده دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر
دوباره قد بکش تا اوج فواره نگو این ابر بی بارون نمیذاره
مث یار دلاور نشکن از دشمن ببین سر می شکنه تا وقتی سر داره
نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم نذاشتن حتی با هم دیگه بد باشیم
کتابای سفید و دوره میکردیم که فکر شب کلاهی از نمد باشیم
نگو رفت تاهزار آفتاب هزار مهتاب نگو کو تا دوباره بپریم از خواب
بخون با من نترس از گولهی دشمن بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب
نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره نگو تقدیر ما صد تا گره داره
به پیغام کلاغای سیاه شک کن که شب جز تیرگی چیزی نمییاره
نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
بخون وقتی که خوندن معصیت داره بخون با من بیا تا من نگو دیره
سکوت شیشههای شب غمی داره ولی خشم تو مشت محکمی داره
عزیز جمعههای عشق و آزادی کلاغ پر بازی با تو عالمی داره
نخواب ای حسرت سفره گل گندم نباش تو دالونای قصه سردرگم
نخواب رو بالش پرهای پروانه که فریاد تورو کم دارن این مر
به امید آزادی ایران

